حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان، در سرمقاله امروز این روزنامه به سخنان اخیر آیت الله جنتی در مورد نامه رئیس جمهور به بوش و همچنین نامه اخیر کروبی به آیت الله جنتی پرداخته است. متن این یادداشت در ادامه می‏آید: 

جمعه گذشته -22/2/85- حضرت آیت الله جنتی در جایگاه خطیب جمعه تهران، ضمن تجلیل از نامه آقای دكتر احمدی نژاد به جرج بوش، این نامه را «الهام خداوند» دانسته و درباره آن گفت؛
«این نامه الهام خداوند است. خداوند به مردم و این مملكت عنایت دارد و ما باید قدر این عنایت را بدانیم. این حركت در تاریخ سابقه نداشته و ادامه راه امام(ره) در این راستاست... به نظر من، باید این نامه را بچه‌ها‌ همه بخوانند و در آینده نیز در كتاب‌ها‌ی درسی قرار داده شود... همان طور كه گفتم این نامه الهام است و خداوند لطف دارد و می‌خواهد قدرت این مملكت را زیاد كند و به این نحو الهام می‌كند.»
اظهارات آیت الله جنتی، آنجا كه از نامه رئیس جمهور با عنوان «الهام الهی» یاد كرده بود انتقاداتی را از سوی هر دو طیف دوستداران رئیس جمهور و مخالفان دولت نهم در پی داشت. انتقادكنندگان، اگر چه از دو زاویه متفاوت به موضوع می‌نگریستند و در انتقاد خویش انگیزه یكسانی نداشتند ولی هر دو طیف، «نسبت الهام خدا» به نامه رئیس جمهور را اغراق آمیز و غلو دانسته و معتقد بودند آیت الله جنتی به عنوان یك عالم برجسته دینی و خطیب جمعه تهران نباید از این واژه كه حاكی از خبر غیبی است استفاده می‌كردند. تا آنجا كه یكی از منتقدان اصولگرا در پاسخ به سؤالی در این باره گفته بود «اطلاعات ماوراءالطبیعه من ضعیف است و نمی‏توانم درخصوص الهام خداوندی و... اظهارنظر كنم».
همسنگ دانستن نامه آقای احمدی نژاد به بوش، با نامه حضرت امام(ره) به گورباچف نیز از جمله موارد ضعیف تر این انتقادها به آیت الله جنتی بود و... و اما در این میان، نامه سرگشاده آقای كروبی خطاب به آقای جنتی و انتقاد و اعتراض ایشان به اظهارات خطیب جمعه تهران كه روز چهارشنبه هفته گذشته به تیتر اول برخی از روزنامه‌ها‌ی مدعی اصلاحات تبدیل شده بود، زاویه دیگری از این انتقادهای جسته و گریخته بود كه اشاره به نكاتی درباره آن ضروری است.
1-نگارنده بر این باور است كه نامه آقای احمدی نژاد به جرج بوش، چه به لحاظ متن بسیار دقیق و عالمانه آن و چه به لحاظ مقطع زمانی كه برای ارسال آن انتخاب شده بود، یك ابتكار بزرگ و هوشمندانه بود و درباره ابعاد كم نظیر این نامه و بازتاب گسترده و سرنوشت ساز آن در میان همه ملت‌ها‌ی مسلمان، دنیای محرومان و نخبگان و اندیشمندان جهان، طی یادداشت‌ها‌، گزارش‌ها‌ی بسیار در كیهان و مصاحبه‌ها‌ی مطبوعاتی و رادیو تلویزیونی گفتنی‌ها‌ی فراوانی گفته و نوشته ایم ولی با این همه، انتساب این نامه به «الهام خداوند»، می‌تواند شبهه انگیز بوده و نوعی «اغراق» و «غلو» تلقی شود ضمن آن كه برخی از مقایسه‌ها‌ در اظهارات خطیب محترم و پاك اندیش جمعه تهران نیز خالی از خدشه نبوده است. اگر چه، «الهام» به معنای «وحی» نیست و بندگان خالص خدا از الهام الهی در امور تعیین كننده و سرنوشت ساز بی بهره نیستند ولی با عرض پوزش باید گفت؛ شایسته تر -مخصوصا از سوی یك عالم برجسته دینی نظیر آیت الله جنتی- آن بوده و هست كه اندازه نگهدارند و زبان از اظهارنظر درباره امور غیبی- اگر هم به گونه ای از آن باخبرند كه بعید نیست- بازدارند و برخی از مقایسه‌ها‌ با امام راحل(ره) نیز به اعتقاد نگارنده، همین حكم را دارند.
نامه آقای احمدی نژاد به جرج بوش، ابعاد فراوان و گسترده ای برای تجلیل و تقدیر دارد و اثبات اهمیت و نقش ارزنده آن به توسل و تمسك به امور غیبی نیازی ندارد.
2- و اما، انتقاد جناب آقای كروبی اگر چه كاملاً بی اساس نیست ولی علی رغم شخصیت قابل احترامی كه دارند، ابراز نگرانی ایشان برای مبانی انقلاب و خط مبارك حضرت امام(ره)، به آسانی قابل قبول نیست و به نظر می‌رسد نامه ایشان قبل از آن كه برخاسته از اینگونه نگرانی‌ها‌ و دغدغه‌ها‌ی مقدس باشد، از مخالفت -بارها ابراز شده- جناب آقای كروبی با دولت نهم و پاره ای خرده حساب‌ها‌ی تسویه نشده ایشان با آیت الله جنتی -به عنوان نماد شورای نگهبان- ریشه می‌گیرد. چرا كه، جناب آقای كروبی طی 8سال گذشته نه فقط از كنار برخی اهانت‌ها‌ی آشكار به ساحت مقدس حضرت امام(ره)، مبانی اسلام و انقلاب و ارزش‌ها‌ی تعریف شده نظام اسلامی به آسانی عبور كرده اند، بلكه در مواردی با اهانت كنندگان و حرمت شكنان در یك صف سیاسی قرار گرفته و باعث تلقی حمایت از آنان شده اند! و...
3-باید از آقای كروبی عزیز پرسید؛ الف: آیا فراموش كرده اید كه كسانی در مطبوعات مورد تائید و حمایت جنابعالی، با كمال صراحت و در اوج بی ادبی، شهادت امام حسین(ع) را نتیجه خشونت طلبی جد ایشان، حضرت رسول(ص) در صدراسلام دانسته و نتیجه گرفته بودند كه اگر پیامبر اكرم(ص) دست به خشونت طلبی نمی‏زد، كسانی كه پدرانشان در جنگ با رسول خدا(ص) كشته شده بودند، از فرزندش حسین بن علی(ع) انتقام نمی‏گرفتند! جناب آقای كروبی! در آن هنگام كه فریاد اعتراض همه دلسوزان اسلام و انقلاب و پیروان راستین حضرت امام(ره) از این اهانت، به آسمان برخاسته بود، حضرتعالی به عنوان یك روحانی مدعی خط امام، عضو مجمع روحانیون مبارز و رئیس مجلس شورای اسلامی نه فقط كمترین اعتراضی نفرمودید، بلكه از جبهه ای دفاع می‌كردید كه اهانت كنندگان نیز عضو آن بودند.
ب: آقای كروبی! به این جملات توجه فرمائید «تفكر شیعه موجب انحطاط مملكت ما و مانعی برای دموكراسی است»، «حكومت باید از حیث ایدئولوژی خنثی باشد»، «قوانین اسلامی متعلق به 14قرن پیش بوده و جوابگوی مشكلات جوامع در زمان حال نیست»، «فرهنگ شهادت طلبی، باعث ترویج خشونت می‌شود»، «پس از گذشت 20سال، عدم كارآیی حكومت دینی بر همگان روشن گردیده است»، «انقلاب اسلامی ایران شبیه استبداد قجری است» و...
جناب آقای كروبی! آنچه به آن اشاره شد فقط مشتی از خروارها و اندكی از بسیارهاست كه در مطبوعات مورد حمایت حضرتعالی و جناح متبوعتان آمده بود. راستی؛ چرا هیچكدام از این اراجیف و اهانت‌ها‌ی آشكار به اسلام، انقلاب و ساحت مقدس پیامبر اكرم(ص)، ائمه اطهار(ع) و امام راحل(ره)، دل جنابعالی را به درد نیاورد. و نه فقط كمترین اعتراضی از جانب شما را در پی نداشت، بلكه با سكوت خود -بی آنكه بخواهید- از این همه خیانت آشكار حمایت نیز فرمودید.
4-جناب آقای كروبی، حتما به خاطر دارید كه یكی از افراد حاضر در جبهه سیاسی شما -آنطور كه خود ادعا می‌كرد و هیچكدام از شما نیز ادعای او را نفی نكردید- با كمال وقاحت گفته بود، «راه امام را باید به موزه تاریخ سپرد»! آیا در مقابل این اهانت آشكار كه دل همه دوستداران امام راحل(ره) را به درد آورد و فریاد اعتراض آنان را بلند كرد، كمترین واكنشی نشان دادید؟... می‌دانید كه كمترین اعتراضی نفرمودید... اگر در گوشه ای از مواضع فراوان خویش نمونه ای از اعتراض به اینگونه پلشتی‌ها‌ سراغ دارید، بفرمائید بسم الله.
5-جناب آقای كروبی!... راه اندازی تلویزیون «صبا» و دعوت از افرادی كه، اعتراض سركار خانم كروبی را نیز در پی داشت، پیروی از خط امام بود؟ انتقاد از دولت نزد سفیر آلمان چطور؟ سكوت در قبال بدگویی‌ها‌ی شیخ ساده لوح نسبت به حضرت امام(ره) در مصاحبه با رسانه‌ها‌ی بیگانه و... چگونه با خط امام(ره) سازگاری دارد؟ آیا حضرتعالی در مقابل ترویج سكولاریسم از سوی دوستان هم حزبی و نزدیك خود كمترین اعتراضی داشتید؟ مگر جدایی دین از سیاست در تناقض آشكار با انقلاب اسلامی و مبانی دیدگاه مبارك حضرت امام (ره) نیست؟ چرا احساس نگرانی جنابعالی در آن هنگام برانگیخته نشد؟!
6- و بالاخره، اگرچه بخش‌ها‌یی از اظهارات آیت الله جنتی در نماز جمعه تهران می‌توانست به گونه ای باشد كه از آن تلقی «غلو» و «اغراق» نشود ولی این كم توجهی با درنظر گرفتن شخصیت آیت الله جنتی به عنوان یك عالم دینی كه همه عمر در خدمت اسلام و انقلاب و فدایی امام راحل (ره) بوده و هست چگونه با اهانت‌ها‌ی آشكار و توطئه‌ها‌ی بی پرده افراد و گروه‌ها‌یی كه اشاره رفت قابل مقایسه است، مخصوصا آن كه هویت ضد انقلابی و سوابق سیاه بسیاری از آنها بر كسی- و از جمله آقای كروبی- پوشیده نیست، بنابراین وقتی جناب آقای كروبی به عنوان یك روحانی، عضو مجمع روحانیون، عضو موثر و برجسته جبهه دوم خرداد و مدعی اصلاحات و رئیس مجلس شورای اسلامی در مقابل تمامی آن زشتی‌ها‌ و پلشتی‌ها‌ی آشكار علیه اسلام و انقلاب و امام كه در جبهه سیاسی مورد تائید ایشان صورت پذیرفته بود، سكوت كرده اند بدیهی است كه هیچكس ابراز نگرانی ایشان از «سهوالبیان» خطیب جمعه تهران را باور نكرده و جدی نمی‏گیرد و آن را به حساب دیگری غیر از دغدغه خط امام (ره) می‌نویسد.
این نوشته درپی آن نیست جناب كروبی را مدافع همه آن اهانت‌ها‌ و پرده دری‌ها‌ كه اشاره رفت معرفی كند ولی كم توجهی- یا دستكم غفلت- ایشان در آن هنگام غیرقابل توجیه است و بر همان اساس، ابراز نگرانی اخیر ایشان، باوركردنی نیست.